...

De serene rust van een klooster bij Camping Werendijke

Camping Werendijke in Zoutelande is gevestigd op een monumentale boerderij waar ook ooit een klooster heeft gestaan. De twee zussen Stefanie en Lilian Dingemanse hebben die historie en de huidige agrarische activiteiten in 2007 verwerkt in de uitbreiding van de camping. We zouden daardoor bijna vergeten dat het dichtbij zee in een prachtig landschap ligt.

Eigenaressen Lilian (links) en Stefanie Dingemanse.

“één kampeerder komt iedere ochtend op een vast plekje in de tuin zitten om vogels te kijken.”

Om bij camping Werendijke uit te komen, rijden we tussen de agrarische landerijen. Dat we vervolgens uitkomen bij een erf met opstallen dat veel op een boerderij lijkt, is dan ook niet verrassend. Op het erf ontmoeten we de zussen Stefanie en Lilian die ons meteen meenemen naar de kampeervelden. Het valt ons direct op dat de grasmat er strak en groen bij ligt. Stefanie legt uit dat dat te danken is aan de kleigrond, goed graszaad en de zelf aangelegde drainage. Dat er ook veel uren aan onderhoud in zit, hoeft ze er niet bij te zeggen. De kampeerplekken zijn met 125 (standaard) en 150 vierkante meter (comfort) zeer ruim. De standaardplekken zijn op de velden 1 en 2. Op veld 3 zijn de grotere comfortplaatsen die van elkaar zijn gescheiden met een haag. Lilian: “Er zijn kampeerders die graag contact hebben met andere kampeerders. Daarvoor hebben we de drie velden verschillend ingericht. Veld 1 is open, veld 2 wat smaller en veld 3 is ook een open veld, maar dan wel met hagen tussen de plaatsen. Wie meer privacy wil, kiest voor veld 3. Daar heb je ook het uitzicht op de duinen.” De plaatsen hebben allemaal elektra, water en wifi. De comfortplaatsen hebben ook een waterafvoer. Tussen de velden 2 en 3 is de parkeerplaats, want de kampeervelden zijn autovrij. Op een apart grasveld is een trimbaan en een sportveldje.
Kloostertuin
Stefanie en Lilian worden telkens aangesproken door kampeerders die gewoon even een praatje willen maken. Ze willen niet te lang blijven hangen, want ze willen ons liefst zo snel mogelijk meenemen naar de trots van de camping: de kloostertuin. Die ligt achter veld 3 en is wat afgezonderd. Daardoor is er een serene rust, die helemaal past bij het beeld van het kloosterleven. De tuin heeft vooraan strakke patronen van vierkante perken waarin groenten en kruiden worden geteeld. Langs het middenpad is een rozenboog. Achter is een boomgaard en een klein open veldje met een prieeltje erop. Stefanie: “Daar zitten de tentkampeerders en trekkers veel. Onder het prieeltje kunnen ze droog en uit de zon eten en relaxen. Ze liggen graag in de hangmatten.” Het ligt er allemaal verzorgd bij, waaraan is te zien dat er veel onderhoud aan de tuin wordt gedaan. Lilian: “Campinggasten vinden het leuk om mee te helpen. We vinden het goed als ze iets van de kruiden gebruiken.” We zien ook enkele kunstzinnige objecten. Stefanie: “Die kunstobjecten zijn er gekomen, omdat we jaarlijks meedoen met de kunstroute Kunst aan de Kust. Er zijn ook allerlei bankjes en zitjes, midden in de tuin en aan de rand naar buiten gericht. Stefanie: “Campinggasten komen hier ook voor de rust. Eén kampeerder komt hier iedere ochtend op een vast plekje zitten om vogels te kijken. Er zitten hier ontzettend veel vogels. Op één bankje kun je mooi de zon achter de duinen onder zien gaan.”

De kampeervelden hebben mooie groene grasvelden.

Onder het prieeltje is er beschutting om lekker in stoelen te luieren.

Lillian werkt bijna dagelijks in de kloostertuin.

“Er staan altijd wel ergens planten in bloei.”

“We wisten altijd al dat hier ooit een klooster heeft gestaan. Dat gaat terug tot de dertiende eeuw.”

Landbouwbedrijf
De tuin lijkt er al tientallen jaren of langer te zijn, maar is nog maar achttien jaar geleden aangelegd. Dat heeft alles te maken met de overname van de camping door Lilian en Stefanie. Stefanie: “Mijn vader heeft hier altijd een landbouwbedrijf gehad. Mijn moeder is in 1987 de camping begonnen met vijf plekken en een toiletgebouwtje. Later werden dat vijftien plekken. Het zorgde voor wat leven rond de boerderij.” Lilian: “Wij hebben vroeger nooit het idee gehad de camping over te nemen. Toen we nog thuis woonden hielpen we wel af en toe mee. Daarna ging Stefanie in de zorg werken en ik in een hotel. Pas op latere leeftijd kregen we weer interesse en zijn we weer mee gaan helpen bij onze ouders en langzaamaan in het bedrijf gerold. Daarna hebben we uiteindelijk onze baan opgezegd en de camping en het akkerbouwbedrijf overgenomen toen onze moeder met pensioen ging.”

Bij de camping is ook een dierenweide met alpaca’s.

Stefanie knipt de rozenboog bij.

Klooster Werendijke
De uitbreiding en de overname was ook het moment om een plan voor de toekomst te maken. Lilian: “We wisten altijd al dat hier ooit een klooster heeft gestaan. Dat gaat terug tot de dertiende eeuw. In 2012 zijn bij een bodemscan nog funderingen van een kerk, een kerkhof, vliedberg, grachten en wegenpatronen gevonden. Deze plek staat in boeken beschreven als Klooster Porta Coeli, dat betekent Hemelpoort. Die historie hebben we uitgewerkt in het concept van de camping.” Net als de andere onderdelen van het klooster, was de tuin er ook al niet meer. Lilian: “Die tuin was waarschijnlijk niet op de huidige plek. We hebben hem helemaal opnieuw aangelegd. Het was echt monnikenwerk, want het is zware kleigrond. Nog steeds is het bewerken van de grond best wel zwaar.” Na gedane arbeid is er wel de mogelijkheid om het zweet en vuil af te spoelen onder de buitendouche. Stefanie: “Die is populair bij de kampeerders. Het is een luxe douche met warm water en een panorama uitzicht op de duinen.”

Verschillende zitjes om van de ondergaande zon te kunnen genieten.

De buitendouche met warm water en panoramisch uitzicht.

Agrarische bedrijvigheid
Het werken in de tuin hebben ze van huis uit meegekregen, want om de camping heen ligt nog 40 hectare landbouwgrond. Stefanie: “O ja, dat doen we er ook nog bij, haha. Het is een akkerbouwbedrijf dat vol in bedrijf is, dus daar hebben we zeker ook veel werk aan. Door het jaar heen merk je op de camping dus de agrarische bedrijvigheid. Dat is echt een onderdeel van de beleving van het kamperen. Mijn vader werkt nog steeds op de boerderij. Soms geeft hij rondleidingen en vertelt dan over de historie van het klooster en de boerderij.” Het is niet het enige waar de kampeerders zich mee vermaken. De omgeving leent zich goed voor wandel- en fietstochten. Zoutelande is een bekend toeristisch dorp. Zo zijn er in de omgeving meer stadjes en dorpen als Middelburg, Domburg, Veere en Vlissingen. En Zeeland is bekend om de uitgestrekte kustlijn met mooie en grote zuidstranden. Lilian: “We hebben uitgebreide informatie over alle mogelijkheden om iets te doen in de omgeving. Er is zo veel te doen dat we op de camping geen activiteiten of vermaak hoeven aan te bieden.”

Gasten aan het woord

Jenny en George Wildenburg uit Ede staan voor de derde keer op camping Werendijke. George: “We worden hier altijd vriendelijk ontvangen. Het is ook een mooie camping met ruime plekken en het uitzicht over de duinen.” Ze kamperen al sinds 1980, eerst met de Alpenkreuzer naar Bretagne en Italië. Daarna met de caravan die kant uit en ze gaan nog steeds regelmatig kamperen in Frankrijk. Jenny: “Maar sinds corona blijven we vaker in Nederland. We zijn al onder andere al in de Achterhoek en Limburg geweest. Nederland is zo veelzijdig, maar je moet het willen zien.” George: “We zijn al naar Domburg geweest en willen nog naar Veere en Middelburg. Allemaal leuke stadjes die lekker dichtbij zijn. We verblijven nu tien dagen hier en gaan dan nog naar Limburg.”
Piet en Janny Baudoin uit Westerhove hebben veertien dagen op camping Werendijke gestaan. Ze verblijven graag op bijzondere campings. Janny: “Dat kan een boeren camping zijn of een camping met een aanlegsteiger. Hier is het de kloostertuin. We vinden het een mooie camping met grote plekken.” Piet: “De eigenaren zijn ook zeer gastvrij. En ja, die kloostertuin is echt genieten. We hebben er weleens een hele dag gezeten. Alleen maar vogels kijken. Zo rustgevend.” Ze zijn ervaren kampeerders. Al sinds de jaren 80 hebben ze met de caravan voornamelijk in Zuid-Europese landen gekampeerd. Tegenwoordig zoeken ze het dichter bij huis. Janny: “We hebben ons hier goed kunnen vermaken. We zijn een keer met de boot richting Breskens gegaan en over Walcheren gefietst.” Piet: “Het landschap is hier prachtig. Dit overtreft de Kempen. We willen volgend jaar hier terugkomen.”

Dit artikel verscheen in Caravannen! nr.2 2025 

Informatie:
Minicamping & Kloostertuin Werendijke
Werendijke 12
4374 SL Zoutelande
Tel. 06-13 269 704
info@werendijke.nl
www.werendijke.nl

Tekst: Bert van den Hoogen
Fotografie: Rob Kater